PETER WILLEMSE

Biografie: militaire dienst

Geboren op zondag 1 juli 1962 om 12 uur 's middags te Zevenbergen.
Lagere school en Mavo gevolgd in Zevenbergen.
Vervolgens opleiding bij Shell Moerdijk gevolgd voor proces operator (Vapro).

Vervolgens gaan werken via een uitzendbureau (Tetrapak 3 maanden en Campina 3 maanden). Daarna bij Campina in vaste dienst tot militaire dienst.
Ik kreeg een contract tot militaire dienst. Na de militaire dienst zou ik weer aangenomen worden (valse beloftes), maar toen ik na militaire dienst daar weer ging soliciteren zegden ze dat mijn papieren te oud waren (hoe beduvelt kan je worden).

Dus 3 januari 1983 (lichting 83-1) moest ik opkomen in militaire dienst. Ik mocht op kosten van het rijk naar Bergen op Zoom reizen, daar kreeg ik mijn uitrusting mee.

We mochten ons daar gelijk omkleden om vervolgens in de laadruimte van een drie-tonner te gaan zitten. Toen iedereen aanwezig was reisden we af naar de Ossendrechtse heide om daar een tien-daagse veldoefening te krijgen (leuk hoor, midden in de winter).

Toen we daar aankwamen, had de lichting voor ons (82-6) de pubtentjes opgezet.
Hierin hebben we de eerste nacht doorgebracht.
Maar 's nachts begon het te regenen en alle pubtentjes storten in elkaar waardoor we allemaal nat werden.
Iedereen had gelijk wraakgevoelens voor die lichting die we heel stilletjes koesterden. (kom er later nog op terug)

De tweede dag kregen we voor het eerst apèl. Met andere woorden, je wordt wakker gemaakt, je kan je eigen wassen, scheren en aankleden, om daarna als de bliksem aan te treden (opstellen in drie rijen dik op lengte, kleinste voorop en één armlengte van elkaar).
In de tussentijd was de gaarkeuken aangekomen, en na het apèl konden we gaan eten.

Na het eten mochten we de boogtenten gaan opzetten. De rest van de oefening hebben we daarin 's nachts kunnen slapen.

Één van de jongens was een bisexueel, en Gerard had de pech dat die knul bij hem in de pubtent lag de eerste nacht. Want die knul bleef Gerard lastig vallen.

De tweede nacht sliepen we dus in de boogtenten, en in elke tent lagen er dus twintig man. De leiding, sergeant-majoor van Boven en de luitenant sliepen de eerste nacht dus wel in een boogtent (de bofkonten).

Maar in de tweede nacht werd die knul weer lastig (volgens mij wilde hij gewoon een S5 halen om de dienst uit te komen).
Dus de leiding zette hem apart in een andere tent, en hij kreeg een aantekening in zijn dossier (bij drie aantekeningen kreeg je een geldboete).

In iedere tent stonden er twee op olie gestookte kachels. Het was dus wel behaaglijk in de tenten.

In de derde nacht kreeg die knul het koud (want er werkte maar één kachel) en hij begon wat meubilair op elkaar te stapelen om een vuurtje te maken. Maar een paar van de jongens kregen dat ook door en waarschuwde de leiding.
Hup, en daar die knul de Berg weer. Hij kreeg weer een aantekening en een waarschuwing.
De rest van de oefening hield die knul zich wel rustig.

Op de vierde dag maakten de legerleiding een kapitale fout. Ze lieten ons een voedseltransport overvallen (mislukt dit, dan heb je geen eten). Dus deden we onze best erop.

We kregen een stuk terrein waar we onze hinderlaag mochten zetten. Daarom kozen we een plek aan de bosrand.

Dit was een rechte weg met een haakse bocht, en na die haakse bocht lagen er twee kleine heuveltjes van ongeveer twee meter hoog. Na het tweede heuveltje hadden we een valkuil gegraven van anderhalve meter diep.
Het gevolg was, dat er dus een jeep (het voedseltransport) over de zandweg reed, het bochtje omkwam en over de twee heuveltjes heen ging recht onze kuil in.

De chauffeur (sergeant-majoor van Boven) en de bijrijder (de luitenant) sloegen daardoor met hun gezichten tegen de vooruit met als gevolg, een ster in de vooruit (door de sergeant-majoor), de luitenant dizzy en de sergeant-majoor half bewusteloos met zijn baretembleem afgedrukt in zijn voorhoofd.
De sergeant-majoor hebben we toen een paar dagen niet meer gezien, maar we hadden wel te eten (tenminste, als je het gekookt hebt) en we kregen toen ook onze persoonlijke wapen (de uzi).

Toen na tien dagen de oefening eindelijk afgelopen was, werden we naar de kazerne in Middelburg gebracht. Daar aangekomen had één van ons de sterren van de luitenant geleend (tijdelijk gestolen) en had de lichting van 82-6 op apèl geroepen.
Zodra ze allemaal in het gelid stonden ging ik en de rest van onze ploeg naar hun kamers. Daar aangekomen hebben we de brandslangen gebruikt om hun kamers nat te spuiten (onze stille wraak).

De kapitein kwam er helaas ook achter wat we gedaan hadden. We kregen met zijn allen een weekendarrest aan onze broek. Maar de andere lichting wist gelijk wat ze aan ons hadden. We hadden toen van niemand meer last, al moesten we dan het eerste weekend in de kazerne blijven.

Na vijf maanden werd ik in Den Haag geplaatst bij Bureau Hoofdlegerpredikant (protestant terwijl ik katholiek ben ??). Ik had daar wel een gezellige tijd, midden in hartje Den Haag.

Op een gegeven moment kreeg ik orders voor een schietoefening. Dat vond ik wel leuk, dus keek ik op het rooster wanneer de volgende schietoefening zou zijn. Ik ging dus elke maand zo minimaal twee keer schieten.
Ik ging zo vaak als het mogelijk was er naar toe, waardoor ze tegen mij zegden dat ik toen maar les moest gaan geven als schietinstructeur.
En op het Bureau Hoofdlegerpredikant snapten ze maar niet waarom ik zo vaak naar de schietbaan moest.

Na militaire dienst:

Na militaire dienst ben ik weer via een uitzendbureau een korte tijd gaan werken om daarna bij Automatic Loevenstein te gaan werken. Daarna ben ik in 1986 bij Supertape gaan werken en werk daar nog steeds.

Ik ben bij Supertape begonnen als machineoperator Crt-tape (een veiligheidstape voor televisiebeeldbuizen) in de Snijderijafdeling.
In de begin jaren 90 ben ik ook in de Coatingafdeling van Supertape gaan werken als machineoperator van de Crt-tape Coatingsmachine.

Maar in augustus 1991 brak er een grote brand uit en de Coatingafdeling en mengerij van Supertape brandde final af.
De directie van Supertape kocht toen gelijk een tapefabriek in Frankrijk om het voortbestaan van Supertape te garanderen.
In de loop van de tijd heeft Supertape nog een paar andere bedrijfjes opgekocht om zichzelf uit te breiden zoals een tapedrukkerij in Polen.
Na de brand ben ik weer in de Snijderijafdeling van Supertape gaan werken.

Supertape heeft tegenwoordig een heel scala aan produkten in zijn assortiment zoals b.v. verschillende soorten ducttape, Crt-tape, dubbelzijdige tape, maskingtape, windowkit, supercarry (een handvatentape), breedspoeltape (voor langere lengtes tot ongeveer 10 kilometer), plakband, foamtape, pcl-tape, ect.

Van 2007 tot half 2008 in de ziektewet wegens de gevolgen van een goedaardige hersentumor en problemen met de benen.
Halverwege 2008 moest ik van het UWV weer volledig aan het werk.
Ze hebben mij zomaar klakkeloos 100% goedgekeurd.
Sinds begin 2010 weer in de ziektewet.
Problemen in de benen zijn zodanig verergert dat de voeten door het vocht in de benen aangetast zijn.
In begin Oktober 2010 is er weer een aanvraag voor een WIA-uitkering gedaan.

Hobby's:

Tekenen,
science fiction,
fantasie,
koken,
computeren,
tuinieren,
gamen,
Oog des Meesters (mee gestopt),
lezen,
En uiteraard mijn websites.

Heb gedaan aan:

Judo (oranje band) hoogste plaats 2e in Zuid-Nederlandse kampioenschappen in teamverband,
Jiu Jiutsu (tweede graad),
Kiokushinkai-kan karate (blauwe band),
schaken,
handboogschieten,
luchtbuksschieten,
biljarten derde klas libre, derde klas driebanden klein,
biljartarbitrage (gewestelijk arbiter) waaronder nederlandse kampioenschappen, kader, ankerkader en eredivisie driebanden groot (de mooiste partij met Semih Sayginer tegen Blömdahl geteld),
fotografie,
portrettekeningen met pastelkrijt,
landschappen en dieren met pastelkrijt.

Huisdier: een witte kater (Soepie), en een rood-gestreepte kater (Bikkel).